Autism Plays Itself + Chrysotile

In de jaren ’90 werd eindelijk erkend hoe gevaarlijk asbest is, een pijnlijke waarheid met verstrekkende gevolgen voor duizenden arbeiders die er decennialang aan blootgesteld waren.

Chrysotile laat zien welke strikte maatregelen nodig zijn om dit ‘stille gif’ veilig te verwijderen en op te ruimen. Tegelijkertijd deelt de film de aangrijpende verhalen van oude mijnwerkers, die hun woede uiten over de falende verantwoordelijkheid van de Franse staat. In plaats van een standaard documentaire aanpak kiest regisseur Sarah Del Pino voor een poëtische stijl. Met rustige, statische beelden legt ze de mysterieuze aard vast van een dodelijk materiaal dat ooit de basis vormde van huizen waarin mensen zich veilig waanden. -Thomas Streekstra

Deze film wordt vertoond samen met de korte film Autism Plays Itself, waarin drie autistische sprekers reflecteren op onderzoeksbeelden uit 1957.